BestemmingenDuitslandVakantieblogsWintersport

Wintersport dag 3: afzien en doorzetten

Op het Neckermann blog volg je deze week elke dag de wintersport van de familie Sandberg. Dag 1 gemist? Lees ‘m hier.

Ik heb gehuild, zo gehuild op dag 3, tijdens mijn eerste skiles die Huib gisteren geregeld heeft. Daar duik ik voor de vijfde keer met volle vaart het safety-net in. Ik snap niet hoe ik moet remmen. “Pizza!” schreeuwt Basti, de skileraar. Alsof dat helpt. Het is nu te laat. Ik voel een stekende pijn in mijn knie. Ik kan dit niet. Was ik even daarvoor nog volledig in de rol die mij het beste ligt, die van clown of the class, nu druip ik, hard huilend en boos, af. “Of wil je dat ik het nóg een keer probeer?” vraag ik lichtelijk hysterisch aan Basti. Hij antwoordt dat het beter is om even pauze te nemen. Ik wist niet dat wintersporten zo hard werken was.

Wintersport voor beginners: privé skiles

Goed. Twee uur later en een glas bier verder, voel ik de strijdlust terugkomen. Huib doet verhaal bij de skischool en krijgt een gratis privéles aangeboden, voor mij. Service! De les is vandaag al, over een uurtje. Er is geen weg terug. Mijn privé-lerares heet Alexandra. Van suiker is ze allerminst. Ik vertel haar dat ik niet kan remmen, dus dat gaan we nu oefenen. Ik moet ‘drukken’ met mijn voeten, en benen. “Drukken!” roept ze. Er gebeurt niks, ik begin een beetje te piepen. “Drukken!!!’ klikt het nu nog harder, heel hard eigenlijk. Wat snap ik dan niet? Heb ik dan echt geen kracht?

Top leraren

Even verderop zie ik Hugo en Marcus in de sneeuw. Zelfverzekerd en in alle rust maken ze de pizza. Bochtjes zelfs. En dan opeens heb ik ‘m! Ik rem!!! Ik snap het! Toch blijf ik onzeker en voel mijn pijnlijke knie. Van Alexandra echter mag ik niet zeuren. “Iedereen heeft pijn op wintersport,” en “Skiën is een zware sport. Maar je wil het toch leren?” zo zegt ze ferm. Dan komt de leraar van Hugo en Marcus naar ons toe. De jongens zijn zo goed, of ze van mij met de stoeltjeslift naar boven mogen, de berg af. “Oh, dat komt goed uit, want wij gaan ook naar boven,” zegt Alexandra. Wat?!

Ik krijg de smaak te pakken

En zo gebeurt het dat ik in de armen van Alexandra (zij skiet achteruit, ik hou haar handen vast en pizza er op los) bij de stoeltjeslift arriveer. De jongens ver, ver voor ons. Ze gaan als een speer. De lift is hoog, maar duurt gelukkig niet lang. Dan de berg. Ik vind het leuk. De steile stukken zijn spannend en af en toe heb ik een paniekmoment. Ik vergeet spontaan het ‘drukken’. Gelukkig zijn daar de strenge woorden van Alexandra, waardoor ik geen tijd heb ook maar te dénken aan opgeven. Dan zijn we beneden, alwaar Huib breeduit lachend klaar staat om me op te vangen. Het is me gelukt!

Morgen dag 4 van ons wintersport avontuur, zal het me uiteindelijk weer net zo goed af gaan als vanmiddag?

Suzanne

    Familie Sandberg

    Familie Sandberg

    Hallo! Wij zijn de familie Sandberg. Ons gezin bestaat uit moeder Suzanne, vader Huib, zoon Hugo, zoon Marcus en dochter Louise.

    Geen reacties

    Reageer nu

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.